معرفی انواع چوب و فرآیند تبدیل آن به زغال

چوب بریدن

تعريف چوب:

تعريف چوب بسته به اينكه اين ماده را در چه قسمتي بخواهيم مورد استفاده قرار دهيم فرق مي كند و به طور كلي مي توان سه تعريف براي آن به كار برد.

تعريف گياه شناسي: چوب عبارت است از مجموعه اي از بافت هاي ثانويه لينين شده گياهان آوندي كه در بين مغز و لايه زاينده (كامبيوم) ساقه و ريشه و شاخه ها قرار مي گيرد.

تعريف تجاري: چوب عبارت است از قسمت هاي داخلي ساقه، ريشه و شاخه درختان و درختچه ها كه قابل تبديل براي استفاده در مصارف گوناگون مي باشد و مي توان با كار كردن بر روي آن به ارزش و مرغوبيت آن افزود.

تعريف صنعتي: چوب عبارت است از ماده اي جامد و متخلخل فيبري شكل، كه داراي ساختمان سازمان يافته اي است و از هر طرف نايكسان و ناهمگن مي باشد.

مواد استخراجي كه تا 5% وزن خشك چوب را تشكيل ميدهند عبارتند از:

  • مواد معدني مانند كربنات كلسيم، اسيدهاي آلي
  • هيدروكربورهاي چرب و معطر
  • ترپن ها، صمغ ها و كائوچو
  • كينون ها و مواد رنگي
  • آلكالوئيدها(سم ها)
  • هيدرات كربن مانند نشاسته و قندها و…

در مجموع عناصر عمده تشكيل دهنده چوب عبارتند از:

– 50% كربن – 43% اكسيژن- 1.6% هيدروژن – 0.2% خاكستر- 0.04% ازت

ضخامت جداره چوب ها

بنابراين اگر در چوبي ميزان فيبر بيشتر باشد آن چوب سنگين و سخت تر است كه بر اين اساس مي توان گفت سبكترين چوب، چوبي است به نام باندا يا بالسا با جرم حجمي 19./. و سنگين ترين چوب چوبي هست با نام كليستانتانوس با وزن مخصوص 1.2 كه در آب غرق مي شود.

بر اين اساس مي توان درختان را به سه قسمت تقسيم كرد:

  • درختان سبك؛ مانند: صنوبر، نم دار، بيد، تبريزي، كرك
  • درختان متوسط؛ مانند: راش، افرا، گردو
  • درختان سنگين؛ مانند: بلوط، چندل، سخدار و انجيلي

تأثير رطوبت در چوب:

سه نوع رطوبت داريم:

  • آب بنيادي: كه در ساختار مولكولي چوب است
  • آب آغشتگي: صفر درصد تا 30% است، از مهم ترين رطوبت ها در چوب.
  • آب آزاد: 30% تا حداكثر 200% مي باشد يعني هر چوب كاملا خشك تا 2 برابر وزن خودش آب جذب مي كند. بنابر اين چوب به عنوان ماده اي متخلخل و اسفنجي با محيط خود در تبادل رطوبتي است. (اگر رطوبت بيشتري داشته باشد پس مي دهد و اگر از محيط خشك تر باشد رطوبت را جذب مي كند)

توليد ذغال از ضايعات چوب :

يكي ازمعضلات بشر امروز مشكل انرژي است . هرچند بشر امروز به دنبال سوختهاي نو و جديد مي باشد ولي نيم نگاهي هم به منابع موجود دارد . روزانه درختان زيادي در جهان به دلايل مختلفي مثل كاغذ سازي و يا ساخت مصنوعات چوبي و …. قطع ميشوند كه شاخه و برگهاي آنها بي استفاده رها مي شود. كه ميتوان با استفاده بهينه از آن و با توجه به اينكه مقدار گرمايي كه ذغال چوب توليد مي كند از خود چوب بيشتر مي باشد لذا ازآن براي تامين انرژي براي پخت و پز و… مي توان استفاده نمود.
از سوزاندن اندام گياه يا حيوان، ذغال به دست مي آيد. ذغال ماده اي اسفنج مانند و سياه است . علت آن كه از داغ كردن يا سوزاندن چوب يا استخوان حيوان، ذغال پديد مي آيد؛ اين است كه آن ها بر اثر حرارت، آب و گازهاي نهفته در خود را از دست مي دهند، و فقط جسم جامدي از خود بر جاي مي گذارند.

براي تهيه ذغال چوب دو روش اصلي در دنيا وجود دارد:

مقداري چوب و هيزم را روي هم انباشته، در هواي آزاد آتش مي زنند. اين شيوه قرنهاست كه در جنگل هاي شمال اروپا از آن پيروي مي شود. ولي اشكالش اين است كه گازهاي متصاعد شده از چوب در هوا پراكنده شده و به هدر مي رود.چوب ها را جمع آوري كرده با نقاله هايي به كوره هاي مخصوصي مي برند. همين كه آتش بر افروخته شد، دريچه تنور را مي بندد و آن گاه چوب ها در فضايي بسته، به تدريج تبديل به ذغال مي شوند.

* ذغالي كه از ضايعات چوب به دست مي ايد براي مصارفي چون منقل كباب پزي و قليان و همچنين در بخاري هاي ذغالي و … استفاده دارد.

در حال حاضر در ايران و ساير كشورها از دو روش جهت توليد ذغال از ضايعات چوب استفاده مي شود.

  • روش سنتي: چوب را در داخل كوره اي در بسته قرار مي دهند و سپس آتش مي زنند و پس از تبديل شدن چوب ها به ذغال ، ذغالها جمع آوري شده و مصرف مي شوند.
  • روش مكانيزه , روند توليد به اين صورت مي باشد كه ,ابتدا خرده چوب ها توسط دستگاه خرد كن به قطعات كوچك تبديل مي شوند سپس با تسمه نقاله به داخل كوره هاي پخت انتقال مي يابند پس از تبديل شدن به ذغال، انها را آسياب كرده و وارد حوضچه هاي شستشو مي كنند. پس از شستشو، انها را آسياب كرده و خشك مي كنند. پس از خشك شدن با صمغ گياهي(صمغ عربي) مخلوط شده و قالب گيري مي شوند و سپس توسط پرس , فشرده مي شوند .بعد از انجام مرحله پرس قطعات توسط دستگاه برش به اندازه ها, و اشكال دلخواه برش مي خورند.

دیدگاه ها غیر فعال است