چوب

قدمت استفاده از زغال چوب بر طبق برخی مستندات تاریخی به 5500 سال قبل بر میگردد. اولین دستاوردهای بشر در زمینه فرایندهای متالوژی با کمک زغال چوب حاصل گردید که جهت فراهم نمودن گرمای لازم جهت کار و ذوب برنز، مس، آهن،  نقره و تولید شیشه استفاده میگردید.

زغال چوب به عنوان یک ماده سبک ، فقط 15٪ وزن  چوب مصرفی با حجم معادل را داراست، به همین دلیل چوب را در محل قطع درختان و یا در نزدیکی آن به زغال تبدیل کرده و سپس به محل مورد نیاز منتقل می کنند.

زغال محصول نهایی بسیاری از درختان قطع شده در مدیترانه بود. در یونان باستان ، چوب آنقدر با ارزش بود که مردم هنگام وقوع جنگ ، پنجره ها و درهای خانه خود را برداشته و فرار میکردند. تولید سنتی مس و آهن به چوب زیادی احتیاج داشت ، به طوریکه تخمین زده می شود که برای تولید 60 پوند شمش مس بایستی 4 هکتار از درختان جنگلی قطع شوند. علاوه بر این باید توجه داشت که مردم برای گرم کردن خانه های خود و پخت و پز از زغال چوب استفاده میکردند.

طبق شواهد تاریخی با اوج  گرفتن جنگها در قرن 13 میلادی تقاضا برای زغال چوب برای تهیه باروت افزایش یافت و تعداد کوره های زغال سازی و همچنین تعداد شاغلین به این حرفه نیز افزایش چشمگیری یافت. با پیشرفت صنایع فلزی و همچنین تقاضا برای الوار جهت ساخت کشتی و منازل افزایش یافت تا جاییکه در اواخر قرن 17 میلادی دولتهای اروپایی با کمبود چوب و در نتیجه با کمبود زغال مواجه شدند.

زغالزغال چوبکوره صنعتی

دیدگاه ها غیر فعال است